Categorieën
Inburgeren

3. Verblijfsvergunning partner en ziektekosten verzekeringen

Ik had al sinds september 2021 mijn verblijfsvergunning voor Bulgarije. Nu moest het voor mijn vrouw ook geregeld worden. Ik zocht contact met mijn ‘fixer’ voor assistentie. Ze stuurde me een lijstje van vereisten:

  • Geldig paspoort inclusief kopie. (we hadden allebei onze paspoorten laten vernieuwen voor ons vertrek, zodat we daar de komende 10 jaar geen omkijken naar hadden).
  • Een getekende en gestempelde verklaring dat ze een bankrekening heeft met daarop 2000 Leva, inclusief kopie.
  • Een bewijs dat ze verzekerd is voor ziektekosten, minstens nog 1 jaar geldig.
  • Een in het Bulgaars vertaald bewijs van huwelijk, dat is in Nederland een uittreksel van de burgerlijke stand.
  • Een notariële akte dat ik (man) er geen bezwaar tegen heb dat mijn partner (vrouw) bij mij in huis woont.
  • Een notariële eigendomsakte van mijn huis. (in geval van huur moet een huurcontract overlegd worden en verklaring van verhuurder van geen bezwaar).

De bankrekening werd weer een heel gedoe. Ik had inmiddels een rekening geopend bij First Investment Bank, ofwel FIBANK, een Bulgaarse bank met kantoor in Sevlievo. Ik ben daar met mijn vrouw naartoe getogen om te vragen of ze bijgeschreven kon worden als rekeninghouder op mijn bankrekening. Alhoewel in eerste instantie werd gezegd dat dit mogelijk was, werd dat later toch ingetrokken en moest ze een eigen bankrekening openen. Ik hoor overigens wel vaker dat een gezamelijke bankrekening niet tot de mogelijkheden behoort in Bulgarije. Een bankrekening openen is ook niet iets wat je in Bulgarije in 10 minuten hebt geregeld; er moet van van alles kopieën gemaakt worden, verschillende handtekeningen moeten op verschillende formulieren gezet wordern en dan krijg je een dag of wat later een sms dat de rekening geopend is en dat je weer naar de bank moet om je rekeningnummer te ontvangen en te tekenen voor de rekening. Ze heeft nu alleen een bankrekening, met bijbehorende verklaring, maar zonder debit kaart. Dit is een goedkopere oplossing maar betekent, dat als ze geld wil opnemen of overmaken, dat ze daarvoor in persoon naar een bankfiliaal zou moeten.

De notariële declaratie van geen bezwaar was snel geregeld en kostte slechts 6 Leva. De vertaling van onze huwelijksakte had meer voeten in de aarde: Ik moest naar een advocatenkantoortje dat deze service aanbood maar die weer uitbesteedde aan een vertaalbureau in Plovdiv. De huwelijksakte werd gescand en geëmailed en ik moest afrekenen (hoeveel weet ik niet meer maar heel goedkoop was het niet). De vertaling zou in 3 werkdagen klaar zijn. Na drie werkdagen hoorde ik niets en de avocatendame was niet te bereiken. Een week later kreeg ik haar aan de telefoon en kreeg ik te horen dat ik de vertaling op kon halen op haar kantoor. Het kantoor was dicht maar het document stak met een puntje onder de deur door. Ik hoefde enkel aan het puntje te trekken. (??) Zo geschiedde, maar bij controle bleek er een fout in de vertaling te zitten; onze huwelijksdatum was omgewisseld met de datum van uitgifte van het uittreksel van de burgerlijke stand. Ik belde de advocaat, die overigens redelijk goed Engels sprak, en vroeg om een correctie. Ze zou binnen een half uur op kantoor zijn. Gelukkig hield ze woord en kon ik de fout aanwijzen. Ze corrigeerde het zelf op de computer, zette een nieuwe stempel ter certificering dat dit een vertaling van het origineel was en 10 minuten later stond ik weer buiten.

Voor de ziektekostenverzekering gingen we naar een verzekeringskantoor wat tegen de Kaufland supermarkt aanstond. Een privé ziektekostenverzekering kostte 191,76 Leva, zeg maar €100 voor een jaar. We lieten de verzekering 5 dagen later ingaan. Overigens dekt zo’n verzekering alleen ongevallen en geen reguliere huisartskosten, medicijnen etc.

Toen alle documenten waren verzameld, en daar waren dus alles bij elkaar toch een paar weken overheen gegaan, togen we met de fixer naar de immigratiedienst van Gabrovo. Alles werd in een keer goedgekeurd en we konden 3 dagen later het witte verblijfsdocument ophalen. Bij het ophalen werd direct weer een aanvraag gedaan voor de Litchna Karte, en dus nog eens 3 dagen later konden we die ook in ontvangst nemen.

Toen we toch in Gabrovo waren vroeg ik onze fixer of we dan wellicht ook mijn staats- ziektekosten verzekering konden regelen. Hiervoor moesten we naar het belastingkantoor. Ik moest met twee maanden terugwerkende kracht plus voor de huidige maand de maandelijkse bijdrage afrekenen. in totaal moest ik 83,54 leva betalen (27.85 Leva per maand). Vanaf de volgende maand kon ik dan online maandelijks betalen. Ik heb dat met veel moeite een maand later voor elkaar gekregen maar ik zal mij voor de toekomst in de verschillende online betaalmogelijkheden in Bulgarije moeten verdiepen. Het schijnt dat ik een digitale handtekening moet aanvragen, net zoiets als onze DigID. Als ik er meer over kan vertellen doe ik dat in een toekomstige blog. Voorlopig ben ik verzekerd, en een volgende stap was een dokter uitkiezen en me daar in laten schrijven als patient. Gelukkig kon ik de vorige eigenaar van mijn huis weer als vraagbaak gebruiken. Er bleek een Engels sprekende dokter te zijn in een kliniek in Sevlievo. Daar ben ik binnengelopen en heb ik me aangemeld. De dokter zelf heb ik nog niet gezien, maar dat zal binnenkort moeten gebeuren vanwege medicijnen die ik dagelijks moet slikken. Nou had ik al begrepen dat medicijnen niet gedekt worden, en dus voor eigen rekening zijn, en ik had al een keer maagzuurremmers bij een apotheek gehaald, maar de bloedverdunner die ik in Nederland had voorgeschreven had gekregen, is hier niet verkrijgbaar en de apotheker wilde niet iets ter vervanging geven zonder doktersrecept.

Mijn Nederlandse huisarts had me een extra herhaalrecept meegegeven zodat ik een half jaar vooruit kon met mijn dagelijkse medicijnen en bovendien aangeboden mijn medisch dossier uit te printen. Helaas is dat in het Nederlands, dus niet erg bruikbaar.

Voor de tandarts heb ik een boekje nodig wat ik schijn te kunnen krijgen van de huisarts. Daarover later meer.

Categorieën
Inburgeren

2. Naar de kapper

Sinds we ons huis hadden gekocht hadden we nog geen overdracht geregeld van drinkwater en belastingen, dus toog ik naar Sevlievo, het stadje waar ons dorp onder valt, in een poging om wat zaken te regelen. De vorige eigenaars hadden mij verteld waar ik moest zijn voor het overschrijven van drinkwater en waar ik mijn belastingen moest betalen. Het zijn altijd een beetje spannende en ongemakkelijke momenten om iemand achter een loketje duidelijk te maken wat er van je gading is. Gelukkig heb ik een vertaal-app op mijn telefoon en kan ik iets intypen of inspreken om te vertalen. Vaak gaat dat niet vlekkeloos. Eerst het waterbedrijf; ik had de notariële akte van ons huis meegenomen en dat was genoeg om duidelijk te maken dat het water overgeschreven moest worden op mijn naam. Ik moest over de afgelopen anderhalf jaar 65 Leva afrekenen, ongeveer €34.

Kantoor van het drinkwaterbedrijf in Sevlievo.

In de straat tegenover het gebouw van het drinkwaterbedrijf zou de kapper moeten zijn waar de vorige eigenaar van ons huis iedere 5 weken zijn haar liet knippen, een van de zaken die op mijn ‘to do’ lijstje stonden. Naar de kapper gaan in een land waar je de taal niet spreekt is behoorlijk eng, maar het was wel hard nodig. Ik kon de kapperszaak niet vinden, dus toog ik verder naar het gemeentehuis van Sevlievo om mijn onroerende zaak belasting te betalen. Ieder dorp of stadje in Bulgarije heeft een dorpsplein en een gemeentehuis. Doorgaans zijn de dorpspleinen geasfalteerd en zijn de gemeenthuizen onaantrekkelijke, vaak vervallen, betonnen kantoorgebouwen met een monumentale trap. Sevlievo was een uitzondering. Het dorpsplein was geplaveid en autovrij. Er was een fontein en een beeld van een dame op een hoge sokkel. Het gemeentehuis was in betere staat dan de vele anderen die ik inmiddels heb mogen aanschouwen, maar desondanks nog steeds niet erg aantrekkelijk. Het enige wat ik wist was dat ik via de zij-ingang naar binnen moest.

Gemeentehuis Sevlievo, met plaveisel en rechts terrasjes en een voetgangerspromenade.
Promenade in het centrum van Sevlievo.

Vanaf die ingang kwam ik in een gang waar wat mensen stonden en zaten te wachten. Er waren twee deuren die blijkbaar toegang gaven tot kantoren waar je je zaken kon regelen. De bordjes op de deuren zeiden mij natuurlijk helemaal niets, dus richtte ik me tot de wachtenden met in het Engels de vraag waar ik moest zijn voor belastingen. Behalve wat verbaasde blikken werd er niet gereageerd op mijn vraag. Ik probeerde het nogmaals met wat andere woorden en toen vroeg iemand achter mij in het Engels wat voor belasting ik moest betalen. Het was een Bulgaarse vrouw die, toen ik vertelde dat ik Nederlander was, mij met een Vlaams accent netjes in het Nederlands te woord stond. Ze vroeg wat rond in het Bulgaars en ze stapte met mij een van de kantoren binnen en legde daar uit wat ik kwam regelen. Weer overhandigde ik de notariële akte van ons huis en mijn Lichna Karte. Ik weet niet meer precies hoeveel ik moest betalen, maar meer dan een paar tientjes was het niet. Ook kreeg ik een briefje met een pincode waarmee ik in het vervolg on-line kon betalen. Tot op heden weet ik niet voor welke website de pincode is, maar dat zal ik nog eens navragen.

De Vlaams sprekende Bulgaarse dame vertelde dat ze met haar gezin recentelijk waren geremigreerd na 12 jaar in België te hebben gewoond. Zij had een schoonheidssalon en haar man was kapper. Kwam dat even goed uit! We liepen samen door de voetgangerspromenade naar hun winkeltje in het centrum, waar ik gelijk koffie kreeg en een knipbeurt. 5 Leva kostte me dat. In Den Haag had ik een goedkope kapper, een Turkse dame, die me knipte voor €14, en dat was al een koopje.

Ik ben altijd blij als ik een groot deel van de voorgenomen zaken op een dag heb kunnen afhandelen. Vandaag was zo’n (zeldzame) dag!

Categorieën
Inburgeren

1. Auto importeren

De ochtend na onze aankomst in ons nieuwe thuis is het nog steeds niet doorgedrongen dat we geëmigreerd zijn. Het voelt als vakantie, het huis mag dan ons eigendom zijn, het voelt nog als een vakantieverblijf. Het zal wel enige tijd duren voordat ik alle hoeken en gaten van ons huis verkend heb.

Een van de eerste dingen die ik moest regelen was de invoer van de auto. Het transfer kenteken is 14 dagen geldig, en zo ook de verzekering. Mijn ‘fixer’ zou assisteren bij de invoer. Ook hievoor moest ik naar de hoofdstad van de provincie Gabrovo, naar de Bulgaarse dienst wegverkeer, ‘KAT’ (ik weet niet waar dat precies voor staat).

De lijst van benodigdheden was als volgt: 1. Het uitvoerbewijs van de auto uit Nederland, met daarop het kentekenkaartje van het originele kenteken (de witte platen hebben dezelfde letter/cijfercombinatie als de originele gele platen), 2. een Bulgaarse autoverzekering op VIN nummer (Vehicle Identification Number, vroeger chassisnummer geheten), minimaal voor wettelijke aansprakelijkheid (WA). (ik had een verzekering op VIN nummer afgesloten voor 1 maand). 3. Ook moest er voor de keuring van de auto een verbandtrommel aanwezig zijn en een brandblusser met geldig keuringsbewijs (kom ik later op terug). 4. Lichna karte (Bulgaars identiteisbewijs). Ik weet niet zeker meer of er ook om mijn paspoort werd gevraagd, maar aangezien je die, samen met de Lichna Karte, toch altijd bij je moet hebben is het verstandig om die ook mee te nemen.

Mijn auto, nog op Nederlands kenteken, bij het monumentale gebouw op Buzludjha.

Eenmaal met mijn fixer bij het KAT kantoor in Gabrovo, een Sovjet gebouw van afbrokkelend beton en de gebruikelijke loketjes, leende ze mij haar brandblusser voor de keuring. Helaas was haar keuringsbewijs verlopen en moesten we naar een piepklein huisje op het KAT-terrein waar een dame in zat die controleerde of de wijzer van het drukmetertje nog in het groene gebied stond, en vervolgens een keuringsbewijs uitschreef à raison van 2 Leva. Terug bij het KAT kantoor konden we nu het aanvraagformulier voor het Bulgaarse kenteken invullen. Daarna werden alle papieren gecontroleerd. Nu rees er een probleem: De dame die mij de WA verzekering had verstrekt (DZI verzekeringen) had een typfout gemaakt in het VIN nummer en dus, technisch gezien, was de auto niet verzekerd. De aanvraag werd opgeschort tot het verzekeringsbewijs was gecorrigeerd. Nou had ik de verzekering 2 dagen eerder afgesloten in Sevlievo, een half uur rijden van Gabrovo. Gelukkig was er ook een kantoor van DZI in Gabrovo, dus togen we daar naartoe voor de correctie. Er werd geconstateerd dat er inderdaad door de medewerker in Sevlievo een typfout was gemaakt, en die werd gecorrigeerd. Terug bij KAT werd er gecontroleerd of de verzekering nu goed in het computersysteem stond, maar de correctie kwam niet door. Na lang wachten en een telefoontje door mijn fixer naar het kantoor van de verzekering in Gabrovo, werd besloten dat we weer terug moesten komen en zou de verzekering helemaal opnieuw gedaan worden. De medewerkers van het KAT kantoor hadden al gewacht tot na sluitingstijd om me te helpen, maar dat zou dus helaas die dag niet meer gebeuren. De vernieuwing van de verzekering bij DZI in Gabrovo werd nog wel diezelfde namiddag afgehandeld. Mijn fixer meende dat ik de volgende dag het wel alleen af zou kunnen daar iedereen in het KAT kantoor nu wel wist wie ik was en wat er was misgegaan. (Een van de medewerkers was een vriendin van mijn fixer). Inderdaad was de invoer de volgende ochtend redelijk snel geregeld; de papieren waren nu in orde, ik kreeg het Bulgaarse kentekenbewijs en ik moest een garage in met de auto waar de verlichting en de remmen werden getest, en waar vervolgens een set Bulgaarse platen op de auto werden gemonteerd. Voordat ik het terrein van KAT afreed heb ik on-line een Bulgaars autobaanvignet gekocht op het nieuwe kenteken. Eenmaal terug in Sevlievo heb ik in het verzekeringskantoor de verzekering op het nieuwe kenteken laten zetten.

Nu op Bulgaars kenteken.

Het schijnt dat je een (deel van) de in Nederland betaalde BPM na export terug kan vragen. Hier moet ik nog achterheen en als dat succesvol is zal ik het in mijn blog vermelden.

Ik heb verschillende keren op Facebook de vraag voorbij zien komen of je de uitvoer uit Nederland ook vanuit het buitenland kunt regelen, achteraf dus. Het korte antwoord is nee. Het lange antwoord is ja, maar dan moet je iemand in Nederland hebben die met jouw Nederlandse kentekenplaten en je kentekenbewijs naar de RDW gaat om een exportbewijs te verkrijgen, wat vervolgens weer teruggestuurd moet worden naar jou. Dus twee maal aangetekende post heen en weer. Ik weet bovendien niet zeker of een persoon die niet de eigenaar van de auto is, dit zomaar kan doen, dus wellicht is er ook een volmacht benodigd. Uiteraard kun je in de tussentijd niet met de auto rijden en mag hij, zonder kentekenplaten, niet op de openbare weg geparkeerd staan. Kortom, het is vele malen handiger dit vantevoren te regelen.