56. Hobbies

Niet zozeer een Bulgarije onderwerp alswel een pensioen onderwerp. De meesten van ons werk(t)en 40 uur per week. Wanneer dat wegvalt moet je die tijd op een of andere manier vullen. De emigratie heeft van mij een loodgieter, tegelzetter, houtbewerker, tuinier, lasser, keukeninstallateur etc. etc. gemaakt. Als ik weer eens een klus geklaard heb zeg ik tegen mezelf; “niet slecht voor een bibliothecaris”. Ik heb in korte tijd van alles geleerd en toegepast, het is bevredigend, maar echt ontspannend zijn al die klussen niet.

Voordat we vertrokken had ik in Den Haag een hobby. Eigenlijk al vanaf mijn tienerjaren. Radio-zendamateur, waarbij de term ‘amateur’ alleen aangeeft dat het geen beroepsmatige bezigheid is. Radio-zendamateurs maken contacten met andere Radio-zendamateurs door middel van radiocommunicatie, zenders en ontvangers die radiosignalen uitzenden en ontvangen. Het is een hobby die in de ogen van velen wat gedateerd overkomt. We hebben tenslotte tegenwoordig bijna allemaal een mobiele telefoon waarmee we in theorie een aanzienlijk deel van de wereldbevolking zouden kunnen contacteren. Toch voelt deze hobby anders, omdat je zelf het signaal genereert wat iemand anders met dezelfde interesse aan de andere kant van de wereld ontvangt en iets terug stuurt.

Zenders en ontvangers versturen en ontvangen signalen via antennes, en daar zit voor velen een probleem, want die antennes zijn gebonden aan afmetingen die te maken hebben met golflengten. Simpel gezegd zijn effectieve antennes vaak erg groot, en dat is lastig als je in een stad woont waar allerlei beperkingen gelden voor constructies op daken en in tuinen. In Nederland moet je een vergunning hebben om iets wat meer dan 4 meter boven het dak uitsteekt te mogen plaatsen.

Hier in Bulgarije ben ik lid geworden van een radioclub. De radiohobby leeft hier heel sterk en er zijn heel wat radioclubs in Bulgarije. Het grote voordeel van de hobby is dat hij van nature internationaal geörienteerd is, met als gevolg dat velen dus ook een woordje Engels spreken. Ik werd met open armen ontvangen en werd heel snel opgenomen in de gemeenschap. Toen ik de vraag stelde over restricties met betrekking tot antennes, werd ik aangekeken alsof ze de vraag niet begrepen. Wat voor restricties? Een vergunning? Het is toch geen huis wat je bouwt!

Onze tuin is onder invloed van mijn hobby een mengsel geworden van planten en antennes. Niemand in het dorp heeft er iets over gezegd behalve dat ze het imposant vinden. Vooralsnog heeft niemand ook gevraagd waar al die draden en masten voor dienen.

Vroeger keek ik in Nederland wel eens met enige jaloezie naar de antennes die sommige radioamateurs ter beschikking hadden, en nu ben ik er zelf zo een.

Een hobby hebben is een prima manier om aansluiting te vinden in een nieuw land. Er zijn hier mensen die aan volksdansen doen, of lid zijn van een wandelclub, die voetballen of een andere sport doen. Ik kan het van harte aanbevelen. Je ontmoet zo mensen met wie je iets gemeen hebt en die het hartstikke leuk vinden om iemand uit een ander land, met dezelfde hobby, te leren kennen. Bovendien kom je zo nog eens de deur uit. Het is dus goed voor zowel je lichamelijke als geestelijke gezondheid.